Home Inloggen Winkel Contact
 
Zoekbox
     
 
Zoekbox
Topmenu
Topmenu Home Topmenu Winkel Topmenu Links Topmenu Preken Topmenu Kerken Topmenu Overdenkingen Topmenu Agenda Topmenu Contact Topmenu
Topmenu

Afdelingen 1. Algemeen 2. Kennis Bassin 3. Kinderen 4. Meeting People 5. Muziek 6. Pastoraat 7. Winkel Bron toevoegen Beheer Informatie Diversen
Aangepast zoeken
 

Over onze plaats in het leven - en over hoog houden en omlaag halen (Psalmen 30)
Preek afkomstig van Ds. G. Naber van de Gereformeerde Kerk te Sliedrecht.

       

Preek

Gemeente van onze Here Jezus Christus!
Een van de vele vragen waar je als mens in je leven wel eens bij stilstaat, is de vraag: welke plaats neem ik als mens eigenlijk in dit leven in. Wie ben ik eigenlijk in dit leven! Stel ik in het leven eigenlijk wel wat voor! Mag ik er wel zijn! Word me wel de ruimte gegund om te zijn wie ik ben en om te leven zoals ik het graag zelf wil? Is het leven, is mijn omgeving, zijn de omstandigheden waarin ik leef, eigenlijk wel bl?j met mij? ? Of is het eerder zo, dat je moet zeggen dat je als mens in het leven helemaal niet zo welkom bent! Dat je maar beter heel realistisch er van uit moet gaan dat je niet zomaar een goede plek op aarde wordt gegund en dat je je als mens je plaats altijd weer voortdurend moet zien te veroveren, tegen de verdrukking in?

Surfen willen op de golven van het leven

Ik denk dat je als je nog wat jonger bent, dat je dan vooral het leven dat je nog voor je hebt, nog voor je ziet als één groot rooskleurig geheel. Er is voor jou nog zoveel te doen. Er zijn zoveel kansen die je kunt grijpen. Je kunt je op allerlei manieren nog gaan ontplooien, denk je. En vooral als je in de puberteit zit, dan vooral: wil je vooral niet gestuurd worden in je ontplooiing. Alles en iedereen moet vooral ?wijken? voor je ontplooiing. Anderen, de anderen, daar heb je dan vaak ook niet meer zoveel behoefte aan, in de zin dat ze je graag willen helpen. Je wilt nu vooral je ding eens ook zelf gaan doen. Het leven zelf verkennen. Uitmeten. Beproeven. Iemand vergeleek het leven van een jong iemand eens met de golven op het strand, de hoge golven op het strand, die je als jong iemand dan ziet, en als jong iemand wil je dan graag eens, eindelijk eens, kunnen gaan surfen op die golven. Je bent dan niet bang voor iets. Dat je toch nog wat bang bent, is juist zo spannend. Dat kan je toch een ongelofelijk kick in het leven geven, als je dan zo aan het surfen slaat. En de golven die over je heen in elkaar storten, leert gebruiken voor je eigen voordeel, om vooruit te komen. ? Jonge mensen zien het leven niet als zo moeilijk aan. Het leven is juist spannend, een spannend onbekend gebied om helemaal uit te meten. Daar gaan ze dan ook voor? En het is dan ook leuk om te zien, met hoeveel enthousiasme, kracht en inzet ze zich aan het verkennen van het leven gaan wijden?

Golven kunnen wonden slaan

Als je echter inmiddels al bij de wat ouderen bent gaan horen, veranderen de zaken meestal wel wat. Als je ouder wordt, merk je vaak hoe de krachten van jezelf afnemen. Dat je dingen niet meer zo goed kunt hebben. Of niet meer zo goed kunt uithouden. Als je ouder bent, dan is het doorgaans ook wel al vaker gebeurd, dat die golven? Dezelfde golven, die je als jong iemand nog zo spannend hebt gevonden, terwijl ze boven je in elkaar stortten? Dat die golven dan ook wel eens op een manier in elkaar zijn gestort, dat het n?et leuk meer was. Als je ouder bent, weet je dat een mens helemaal niet zo oersterk is als die vaak denkt te zijn. Dat een mens ook af en toe behoorlijk zwak is. Het onderspit moet delven, kopje onder gaat. Omdat het leven af en toe best hard, te hard, veel te hard met je omspringt. En dat het echt wonden kan slaan in je leven. Dan wordt een mens opeens ziek, en weet hij dat hij daar nooit meer 100% van zal genezen. Of een mens merkt dat het met de relatie met andere mensen toch niet altijd zo helemaal automatisch goed gaat, zoals je eerst wel nog had gedacht en verwacht. Dat je werkgever je dan opeens toch echt laat vallen. En de uitzendburo?s ook. Of dat de beste vrienden je opeens laten zitten, dat je ook best eens eenzaam kunt zijn, als het met je slecht gaat. -

Een jong iemand heeft vaak het gevoel dat het leven nog echt op hem of haar zit te wachten. En hij of zij zegt: ?zie daar, hier ben ik. Wat willen jullie voor me doen!?? ? Terwijl een ouder iemand weet dat het leven soms helemaal niet meer op iemand zit te wachten. Hij of zij is blijk dat hij houdt wat hij nog heeft! Terwijl een jong iemand graag wat hij heeft nog weer uit handen geeft, om dan ook nog weer iets nieuws op te kunnen pakken.

Het is best interessant om eens bij jezelf na te gaan, hoe jezelf in het leven staat! Optimistisch of pessimistisch. Meer als een gebeten hond, vluchtend op zoek naar meer veiligheid, of toch (nog) meer als de avonturier, die zegt na elk vallen zo weer te kunnen gaan opstaan om door te gaan met het uitdagen van het lot?

Psalm 30: gezongen in verbazing, na het overleven van een te diepe val

In onze psalm van vanavond, in psalm 30, horen we iemand, die net daaraan voorafgaande een ongelofelijke diepe val in de ellende - heeft overl??ft! De golven van het leven waren boven hem in elkaar gestort en hadden hem haast laten verdrinken. Maar wonder boven wonder is hij er nog! Hij staat er zelf verbaasd van te kijken, dat hij er nog is. ? En nu, nu in die psalm, denkt hij na, na zijn redding-op-het-nippertje, over het leven. Hoe zit het leven in elkaar!?Gunt het mijn ruimte! Leefruimte! Zoals veel jongeren zeggen. Of is het eerder ten diepste een hel, die een mens het leven ontnemen wil!? ? Laten we eens luisteren naar wat de psalmist ons te zeggen heeft. (Boven in het opschrift wordt aangegeven dat het David geweest is, die dit allemaal zo heeft meegemaakt.)

En een van de allereerste dingen die David, die de psalmist dan aan ons duidelijk wil maken is, dat het van alles kan schelen, of er een God is of niet. Of God bij je is, of niet! En hoe dat dan kan schelen in het leven, dat beschrijft hij met een beweging die hij in de psalm voortdurend aan het maken is. Een beweging van boven naar beneden.

Het leven trekt je naar beneden

Hij zegt in tal van verzen: het leven op zich heeft me - altijd weer - naar beneden getrokken! De modder in. De ellende in. Het graf in. Het leven wilde me het graf in hebben. ? En als je het zo in de psalm leest, zie je als het ware de modder, de ellende en het graf, de dood aan David trekken! In het leven zijn veel krachten, die ons mensen naar beneden, die ons mensen omlaag willen halen. En het leven kan dan soms zover gaan, dat het het liefst wil dat er van de mens dan niets, helemaal niets meer overblijft. Alleen een laagje st?f daar waar de mens dan weggezonken is! ? Dat is hier in de psalm de ene beweging, van boven naar beneden ? de ellende, de dood in.

God houdt je hoog

Maar, meer God is er ook nog, zegt David dan. En God, die gaat daar tegenin! Of althans, die ging daar tegenin in zijn geval. (Want de psalm is een danklied, na de bevrijding in dit geval). God ging (en ach laten we voor de zekerheid ook maar gewoon zeggen), God gaat daar dan altijd, zoveel Hem op dat moment mogelijk is, tegenin. ?Heer, mijn God, ik riep tot u om hulp en u hebt mij genezen. U trok mij uit het dodenrijk omh??g. Ik daalde af in het graf, maar u hield mij in leven.? ? David is God ongelofelijk dankbaar, dat Hij dat zo heeft gedaan. Anders was hij er immers niet meer geweest. Dat begrijpt iedereen.

Het is trouwens heel interessant, hoe David dan vervolgens nog even doorgaat met zijn gedachte over hoog en laag in het leven, over verhoogd worden en omlaag gehaald worden.

God omlaag halen ? God hoog houden

Want op een bepaald moment komt hij in de psalm ook tot een soort schuldbelijdenis, wat dit omhoog houden en omlaag halen betreft. David geeft namelijk toe, dat hij God een hele poos helemaal niet zo serieus genomen heeft! Waar heb ik God nou eigenlijk voor nodig, heeft hij een hele poos gedacht. Want, zegt hij in vers 7: ?In mijn ?vermoed dacht ik: Nooit, n??it zal ik wankelen. God had mij lief als ik stond als een m?chtige berg.? Waar is God dan nog voor nodig, niet waar! Als het toch goed met je gaat!

Heb hebt een fijn gezin, een goede gezondheid, een goed belegd kapitaal op de bank, een fijne baan? Je doet niets meer aan het geloof, omdat je enige, terechte, bezwaren tegen de kerk, de paus, de pastor, de kerkenraad hebt. Je vindt de kerkdiensten maar saai en de sfeer in de kerk stomvervelend? Dan probeer je liever op andere manieren actief te zijn, je gireert naar alle mogelijk instellingen behoorlijke bedragen en je durft je nek uit te steken voor het milieu en om oorlogen te voorkomen? Want God? Ach, waar heb je die voor nodig. We fiksen het allemaal wel z?lf. Met ons geld, ons gezond verstand, met onze kennis toch? God is dan hoogstens nog een toevlucht voor wel heel bange wezens, voor de ouden van dagen, of voor mensen die aan aderverkalking lijden. Misschien is Hij ook nog een steuntje in de rug voor simpele zielen met een beperkte horizon? Maar jezelf hebt God toch niet meer nodig? Je leeft toch gezond? Je drinkt en rookt nauwelijks. Je haalt geen domme streken uit! Waar heb je God dan nog voor nodig??

Maar dan is er opeens de beurskrach, die je spaarcenten de vernieling in helpt. Of dat onderzoek bij de specialist. Of dan is er je partner die er zomaar met een goede huisvriend of vriendin vandoor gaat. Dan is er je zoon of dochter met wie het op school in het begin zo fantastisch ging maar die nu verloedert dankzij de drugs en menselijkerwijs niet meer te redden is?Die menselijkerwijs ?niet meer te redden is?, dat wil zeggen: ?ls er geen wonder gebeurt! Ja, dat w?nder!

David zegt niet dat bij God en met God dan alles wel los zal lopen! Dat zeggen velen, dat dat wel zo is, dat het bij God en met God allemaal altijd mee zal vallen, omdat het dan vol van wonderen om je heen is, vooral als je er maar goed genoeg om bidt en vraagt. ? Maar zo snel en zo automatisch gaat dat (misschien moet je zeggen: helaas) dan ook weer niet. Dat wij dan dreigen te verzinken, maar dat God er ons dan wel weer uit zal trekken altijd. Zo werkt dat niet.

God bewaart ons op tal van kleine manieren voor het wegzinken

Maar David heeft het in zijn psalm wel over wat kl?inere stappen die God aan het zetten is. Voortdurend al aan het zetten is, ook nu al, nu je misschien nog helemaal niet met Hem bezig bent en Hem nodig denkt te hebben. Nu al is God bezig, in het kleine.

Want denk je nou echt, dat het feit dat je gezin nog bij elkaar is, of dat je twee, drie keer per jaar met vakantie kunt gaan en dan ook nog keihard kunnen werken zonder vooralsnog last van te hebben van vermoeidheid of van pijn die ons verontrust? denk je nou echt dat dit allemaal zomaar uit het niets komt! ? Nee, God is op deze manier in het kleine bezig, ons op tal van manieren voor het wegzinken in het niets te bewaren! Hij houdt ons zo h??g, ons mensen! ? Zomaar, allesbehalve vanzelfsprekend, uit, zegt, zingt David, in de psalm: uit ?genade?. Genade alleen!

Gods ?gunstbewijzen?

Als het woord genade in de bijbel voorkomt, kun je het het best altijd gelijk vertalen met een ander woord, het woord ?gunst?! of met het prachtige ouderwetse woord ?gunstbewijzen?. God omgeeft ons mensen elke dag met zijn gunstbewijzen. Met cadeau?s. Met kleine cadeau?s die het leven voor ons aangenamer maken! - De theoloog Rothuizen heeft God wat dat betreft wel eens vergeleken met een engelse Gentleman! Wij moeten, m?eten echt door die deur daar gaan! Maar God houdt ons die deur ?pen! ? Wij moeten echt naar het moeilijk gesprek op school of op je werk toe, maar God is bij je, geeft je een schouderklopje en zegt: doe het maar, wees maar niet bang, je kunt het! ? De uitslag bij de arts mag vreselijk zijn, maar God zal je begeleiden in alles wat dan volgen gaat, en je in tal van kleine momenten voorzien van dingen die je goeddoen.

David zegt in de psalm: ik had een moment in mijn leven dat ik met God niet echt bezig was, want ja waar heb ik hem voor nodig. Maar toen, toen ?verborg hij (ook maar een moment) zijn gelaat, en ik bezweek van ?ngst!? En dat is dus helemaal geen leven meer.

Voor David is in de psalm al het erge nu wel gepasseerd. Het is voorbij. Hij is gered. Hij zinkt nu op dit moment niet meer weg. Hij wordt vastgehouden door God. En Hij is zich daar ten volle van bewust.

Je je toekomst verzekeren: door te ?onderhandelen? met God?

In de psalm zien we dan tot slot ook nog, hoe hij (en je moet er haast wat om glimlachen, hoe hij dat doet, zo potsierlijk is het) God nu vervolgens ook nog probeert over te halen, in de toekomst vooral met hem door te gaan. En dan komen we in een soort situatie terecht, die ook ergens anders in de bijbel beschreven wordt, namelijk bij Abraham die met God gaat ?onderhandelen?. Dat doet David dan nu hier ook! -- Hij zegt daarbij tegen God: God u laat me toch niet doodgaan. Dit lat u toch niet toe! Want wie moet dan nog gaan getuigen hier op aarde! Getuigen van uw trouw!???

Je je toekomst verzekeren: door God op te tillen?

Ook al in het eerste vers zit iets in van dit getuigen van God. Daar zegt David (en ik neem even de oude Statenvertaling erbij, om het duidelijker uit te laten komen: Ik zal u verhogen, Heere, want Gij hebt mij opgetrokken.? God ik zal u verhogen, want Gij hebt mij ook verhoogt.? ? Het is haast potsierlijk te zien, hoe hier de kleine David de grote God aan het verhogen is! De muis de olifant. Nu de grote God met zijn kleine vinger eventjes de kleine David uit de klei heeft gered, nu wil David God redden uit de klei van al de mensen die n?et met hem bezigzijn. ? Maar of David zich niet vertilt zal hebben?

Ach, tot slot weet David het ook allemaal niet meer, hoe het zal gaan in het leven. Of dit leven nu voortaan op hem als mens zit te wachten of niet te wachten. Of hij het ergste moet vrezen, of niet. Of hij als een jonge puber heel het leven nog avontuurlijk mag uitmeten. Of dat hij eerder voorzichtig aan moet doen, als een oudere boven de zeventig.

David besluit tot slot zijn psalm maar gewoon met: ?Mijn ziel zal voor u, God, zingen en niet, nooit meer zwijgen. - Heer, mijn God, ik wil u ??uwig loven.? Deze wil en wens (dat David God nu voor ??uwig loven wil), zal God vast wel gaan honoreren, denk je niet?

Blijf maar gewoon doorgaan met loven!

Amen.

Kopieerrechten: © copyright Kerken.com, 2002 - 2010.
Niets uit deze uitgave mag gepubliceerd of vermenigvuldigd of openbaar gemaakt worden in welke vorm dan ook, zonder de voorafgaande schriftelijke toestemming van de webmaster van Kerken.com en de bijdragende predikant. Voor vermenigvuldiging ter voorbereiding van, en openbaarmaking tijdens de zondagse eredienst is het wenselijk de predikant hiervan op de hoogte te stellen. Dit kan met behulp van het hiervoor bestemde formulier 'preek gebruiken'. Ter voorbereiding van bijbelstudie(bijeenkomsten) is geen toestemming nodig.
 

Agenda
Boeken
Bijbel
kerk
Levensvragen
Links
Muziek
Nieuws
Overdenkingen
Preken


Kruis | Copyright 2003-2020 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | Contact | Disclaimer | A A A | Tell A Friend! | Kruis

 
tumblr site counter