| |
 Het Christelijk Trefpunt voor Informatie Uitwisseling. |
| |
| |
| |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 |
 Afdeling: Kerkgenootschappen in Nederland |
 |
 |
[Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt][Vrije Evangelische Gemeente][Doopsgezinde Gemeente][Kerk van de Nazarener]
Kerkgenootschappen in Nederland
Op dit gedeelte van kerken.com kunt u verschillende kerkgenootschappen vinden. U zult hier gaan lezen over een stukje geschiedenis en hoe de kerken tegenwoordig functioneren. Mocht u zelf informatie willen aandragen dan kan dat klik dan hier.
|
1. Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt:
De Gereformeerde Kerken (vrijgemaakt) zijn een gemeenschap van ongeveer 270 plaatselijke kerken in Nederland die gereformeerd willen zijn. Naast de naam ‘gereformeerd’ wordt ook wel de aanduiding ‘christelijk’ genoemd. Gereformeerd zijn betekent letterlijk “opnieuw gevormd zijn”, wat duidt op terugkeer naar de Bijbelse leer. Dit heeft te maken met de hervorming van de kerk, ook wel de Reformatie genoemd of de beweging van kerkhervorming in de zestiende eeuw. Hier moeten de namen van Maarten Luther (1483-1546) en Johannes Calvijn (1609-1664) genoemd worden. Gereformeerd zijn betekent voor deze kerken dat zij willen leven vanuit de Bijbel als het betrouwbare Woord van God, zoals samengevat in de belijdenissen van deze kerken. Hierin is samenvattend omschreven in officiële documenten of artikelen wat men gelooft (Belijdenis, zie: GKV. In deze groep van kerken zijn over de omgang met elkaar een aantal afspraken gemaakt, die vastgelegd zijn in de Kerkorde.
De kernpunten van het geloof zijn al eeuwenlang samengevat in de uitgangspunten: de Schrift alleen, door genade alleen en door geloof alleen (sola scriptura, sola gratia, sola fide). De Bijbel als een verzameling door de Geest geïnspireerde boeken biedt Gods betrouwbare boodschap aan mensen. Daarin worden niet alleen de geschiedenissen van het Joodse volk en de komst van Jezus, Gods Zoon en mens, op aarde beschreven, maar worden ook Gods rijke beloften vermeld en Gods regels voor ons leven.
Het ontstaan van deze gemeenschap van kerken ligt in het jaar 1944, toen na een lang en slepend conflict veel ambtsdragers en leiders door de synode van de Gereformeerde Kerken werden geschorst en afgezet en zich ook veel kerken geheel of gedeeltelijk ‘vrijmaakten’ van het kerkverband van de Gereformeerde Kerken (synodaal). De toevoeging vrijgemaakt is na de ontstaanstijd erbij gekomen.
Deze groep van kerken willen eigentijdse ontwikkelingen niet tegenhouden, maar staan heel bewust in de traditie van de christelijke kerken van vroeger, vanaf de eerste gemeente in het Nieuwe Testament. Zij beseffen dat zij zijn niet de eersten zijn die met God en zijn Woord omgaan, en ook niet de laatsten. Deze kerken profileren zich als zelfstandige gereformeerde kerken, als gemeenten van Jezus Christus, die zich dienend aan elkaar verbonden weten. Zij streven ernaar dat elke plaatselijke kerk een ontmoetingsplek kan zijn waar Bijbelse verkondiging, lofprijzing, aanbidding en gebed centraal staan. Het verlangen van de gemeenten is te groeien in geloof, liefde en dienstbaarheid aan elkaar en aan de medemens. De leden van deze kerken willen de mensen in Nederland en waar dan ook bereiken met het nieuws van Gods verlossing door Jezus Christus en verwelkomen een ieder om dit met hen te delen. In de zondagse diensten komen de kerkleden naar de kerk en luisteren naar een preek, waarin een Bijbelgedeelte wordt uitgelegd. De kerkdiensten bieden ook plaats voor lofprijzing, gebeden en onderlinge contacten. Als kerk in de 21e eeuw verwachten zij de terugkomst van Jezus Christus en de vestiging van Zijn Vrederijk hier op aarde.
Sommige zaken die in de kerken zijn gezamenlijk georganiseerd. Deze kerkelijke instellingen opereren zelfstandig, maar onder toezicht van de kerken (meestal is dat via deputaatschappen geregeld). Zo is er bijvoorbeeld voor de opleiding tot predikant een complete instelling nodig. Deze instelling is de Theologische Universiteit van de Gereformeerde Kerken in Nederland (Broederweg) te Kampen. Voor andere dingen die moeten gebeuren zijn instellingen in het leven geroepen, zoals het jeugdwerk, de diaconale zaken, de internationale hulverlening deverrenaasten, het documentatiecentrum, etc. De zending is veelal regionaal georganiseerd, waarbij een zendende kerk die één of meerdere zendelingen uitzendt samenwerkt met meerdere kerken in de regio. Met gereformeerde en presbyteriaanse kerken in het buitenland wordt een oecumenische relatie onderhouden. In de Nederlandse context behoren de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt tot de Gereformeerde Gezindte.
© Dr. Dirk Griffioen
Lees ook: 1: De Geschiedenis van de Vrijmaking.
Lees ook: 2: Zending en Kerken in Indonsië.
Lees ook: 3: Een korte geschiedenis van de Gereformeerde Kerken (Vrijgemaakt) in de 2de helft van de 20ste eeuw!
Lees ook het ingezonden stukje van dhr. B. Kramer.
|
2. Vrije Evangelische Gemeente:
Inleiding
Zoals in het hoofdstuk over het ontstaan van de Bond wordt vermeld, is de basis voor samenwerking vastgelegd in de Statuten. Samen met de Beginselen, die als preambule gelden, geven ze het karakter van de Bond weer, zoals hieronder is omschreven.
Geen vastgelegde belijdenis
Vanaf het ontstaan vormen de gemeenten geen theologische eenheid. Dat is kenmerkend. De Vrije Evangelische Gemeenten kennen dan ook geen vastgelegde belijdenis. Zij hebben moeite met geschreven belijdenissen 'als een volmaakte en voltooide uitdrukking der waarheid' (zie 'Beginselen'). Men wil Christusbelijdende gemeenten zijn, 'die voortgaan te belijden zoals de Heer der gemeenten door Zijn Geest ons verlicht en naar Zijn woord doet verstaan'. De hier regelmatig geciteerde Beginselen worden dan in de Vrije Evangelische Gemeenten ook niet gehanteerd als een belijdenisgeschrift. Dat zou in strijd zijn met wat vanaf het begin hierover is gezegd. Het is een preambule, een preludium waarin de muziek doorklinkt die telkens weer opnieuw gecomponeerd zal worden. Immers, daar de gemeenten van Christus op aarde belijdende gemeenten zijn, zo moet er ruimte zijn om de bij de oude schat nieuwe dingen te voegen, die men vroeger niet kende of niet beleed - zie Beginselen.
Zelfstandigheid in verbondenheid
Het vrije gemeentetype vormt het beginsel van de gemeenten: vrij van de staat en vrij van synodale dwang. Deze gemeenten moeten vrije zelfstandige ontwikkeling hebben. De ene gemeente mag de andere niet overheersen of beperken. Integendeel moet het meerdere der ene dienen om het gebrek der andere te vervullen. In kringen van de oprichters hoort men geluiden dat ons beginsel is, vrijheid van alle macht en heerschappij buiten Christus. Hij is ons Hoofd, onze Heer, onze Meester, en geen ander. Niemand kan van ons verlangen, dat wij in zaken van godsdienst een synode, hetzij van Dordt of Den Haag; een overheid, hetzij Ministerie of Classis, gehoorzamen. Maar wij kunnen daarentegen wel van een ieder, die Christen heten wil, verlangen dat hij Christus gehoorzaamt die zich willen laten leiden door het Evangelie.
In de 19e eeuw komt het vrij zijn van de staat tot uiting in het verzet tegen overheidsbemoeienis met de organisatie en het belijden van de kerk. Maar ook via onder meer het diaconale werk, waarmee men uitdrukkelijk correcties aanbrengt op het beleid van de overheid.
De gemeenten zijn congregationalistisch, presbyteriaal. Zij kennen de ambten van ouderling en diaken. In die zin zijn zij dus presbyteriaal. Echter in laatste instantie beslist in een gemeente de ledenvergadering en niet de kerkenraad. Daarmee zijn zij congregationalistisch: het ambt komt op uit de gemeente en is een functie van de gemeente. Christus is het hoofd van de gemeente en er is geen bemiddelaar nodig tussen Christus en zijn gemeente. Elke plaatselijke gemeente is vrij en zelfstandig. Deze zelfstandigheid betekent evenwel niet dat men zich van andere gemeenten isoleert. Door zich in een Bond te verenigen brengen zij ook tot uitdrukking dat de gemeenten elkaar nodig hebben om als lichaam van Christus te kunnen functioneren.
Geloof gaat met de sacramenten om
De Vrije Evangelische Gemeenten zijn van oudsher kinderdopende gemeenten. Hier blijkt ook duidelijk de band met de Reformatie. De Vrije Evangelischen kiezen voor de kinderdoop in tegenstelling tot de Baptisten die -vanuit dezelfde kerkelijke situatie in de vorige eeuw- kiezen voor de doop op belijdenis. Ondanks de verschillen in visie op de doop is het uitgangspunt voor beiden gelijk: alleen in geloof kan men met de sacramenten omgaan. Bij de keuze voor de kinderdoop is dan het geloof van de ouders in de gemeente van gelovigen normgevend. In de meeste gemeenten worden diegenen die de doop op belijdenis voorstaan niet geweerd, mits zij hun overtuiging niet maken tot een sektarisch drijven. Eén van de verschillen tussen de bij de Bond aangesloten Vrije Evangelische Gemeenten en veel vrije of evangelische gemeenten die in deze tijd ontstaan, en die zich niet aansluiten bij de Bond, is dat in de laatste veelal de doop op grond van belijdenis wordt gepraktiseerd.
Openheid
Vanaf het begin hebben de gemeenten een sterke openheid naar de samenleving gehad. Voor een deel zijn gemeenten ontstaan uit diaconaal werk. Deze zorg voor de naaste gaat gepaard met een sterke drang tot het bedrijven van zending, zowel in binnen- als buitenland. Kenmerkend voor Vrije Evangelische Gemeenten behoort ook te zijn een zekere openheid naar andere kerken en gelovigen. 'De ongeveinsde broederhand reiken we aan allen die mede in Christus geloven, van welke richting zij ook zijn mogen' (zie 'Beginselen'). De gemeenten zijn echter vaak enigszins aarzelend als het er om gaat deze openheid te vertalen in deelname aan grote organisatorische verbanden. Mogelijk dat daarin de zorg meespeelt dat deze verbanden de zelfstandige ontwikkeling van de gemeenten zou kunnen belemmeren.
Voor meer informatie: Vrije Evanelische Gemeente
Lees ook de pdf bijlage: Poging tot definitie van Dr. Paul N. van der Laan. Voor de voledige versie van zijn werk klik hier
Lees ook de bijlage: Evangelische Gemeente!
|
3. Doopsgezinde Gemeente:
Doopsgezinden vormen een christelijke kerkgenootschap en bestaan al meer dan 450 jaar. In de tijd van de reformatie hebben dopersen, ook wel mennisten of mennonieten geheten, getracht aan een radicale verandering in de kerk gestalte te geven. De organisator van de doperse beweging in ons land was Menno Simons (1496-1561), gewezen pastoor van Witmarsum (Frl.)
Door de nieuw opgedane kennis van de Bijbel aanvaarden de doopsgezinden alleen de doop op grond van een persoonlijke belijdenis als juist. De kinderdoop kennen wij niet. Men kan lid van de Gemeente worden door doop en/of een eigen belijdenis schrijven.
Hoewel de hoofdkenmerken hetzelfde zijn, bestaan er tussen de diverse doopsgezinde broederschappen in de wereld onderlinge verschillen. Zo zijn sommige broederschappen rechtzinnig en van de wereld afgekeerd en andere meer vrijzinnig en in de wereld staand. Deze verschillen zijn voor een belangrijk deel te verklaren uit de eigen geschiedenis. Nadat de beweging in 1525 in Zwitserland is ontstaan, ontwikkelen zich spoedig twee hoofdgroepen: de Zwitsers en Zuid-Duitsers én de Nederlanders en Noord-Duitsers. In ruil voor godsdienstvrijheid en vrijstelling van militaire dienst en belasting worden Nederlandse en Noord-Duitse doopsgezinden gelokt naar ontginningsgebieden in Pruisen en na 1780 Wit-Rusland. Russische revolutie en Tweede Wereldoorlog brengen velen later naar Zuid- en Noord-Amerika. Vervolgingen in Zwitserland en Zuid-Duitsland doen ook veel van de daar wonende doopsgezinden uitwijken naar Amerika. Afrika en Azië; komen in aanraking met het doperdom door hulp-, verzoenings- en zendingswerk van Noordamerikaanse organisaties.
Doopsgezinden zijn mensen die geen 'kerk' willen vormen, maar vinden dat de plaatselijke Gemeente centraal staat. Ze vinden dat iemand zelf voor het geloof moet kunnen kiezen. Alle leden in een doopsgezinde gemeente zijn gelijkwaardig en kunnen meedenken en meedoen in de Gemeente. Regelmatig gaan gemeenteleden zelf voor in een dienst, in plaats van een predikant. Ook staan ze voor vrede, gerechtigheid, gelijkheid en zijn ze in het algemeen tegen elke vorm van geweld. Veel jongens hebben in het verleden op grond van deze levenshouding de militaire dienstplicht geweigerd.
Doopgezinden staan voor wat ze zeggen. Een eed zullen zij niet zweren. 'Ons JA is JA en ons NEE is NEE'.
Hoewel de doopsgezinden veel landelijke organisaties hebben, is de plaatselijke gemeente toch de plek waar het in de eerste plaats gebeurt. Zondags is er de kerkdienst en door-de-weeks zijn er activiteiten als koren, jeugdclubs, bijbelkringen en gespreksgroepen. In de Gemeenten weet men zich geborgen en toch vrij. Belangrijke kenmerken voor een geloofsgemeenschap, die ondanks de 500ste verjaardag van haar leidsman nog bij de tijd is en volledig openstaat voor een ieder die zich ertoe aangetrokken voelt.
In Nederland zijn ruim 100 doopsgezinde Gemeenten, samen hebben ze meer dan 10.000 leden. Wereldwijd zijn er meer dan een miljoen doopsgezinden, waarvan meer dan de helft in ontwikkelingslanden.
Voor meer informatie: Doopsgezinde Sociëteit
|
4. Kerk van de Nazarener:
De Kerk van de Nazarener is een gemeenschap van Christenen. Zij gelooft dat iedereen het evangelie mag horen en dat diegene één mogen worden met de Heilige Geest. Zodat de vrucht van de Geest liefde, kracht en vrede aan de mens brengt wat leidt tot een heilig en volkomen bestaan.
De kerk heeft haar specifieke roeping, toch voelt zij zich één met allen die de naam van dezelfde Heer aanroepen. Wat er ook in onze moderne tijd verandert, de behoefte van de mens naar bevrijding en vernieuwing enerzijds en de genade anderzijds, zijn tot op vandaag onveranderlijke grootheden. De Kerk van de Nazarener staat met haar boodschap en haar verlossingsleer midden in deze tijd. Het theologisch denken heeft voor velen een nieuwe dimensie gekregen, die als een bevrijdende ontdekking wordt ervaren.
Wesleyaanse geloofstraditie: De Wesleyaanse opwekking redde Engeland in de achttiende eeuw van de revolutie. Dit bewees opnieuw dat God bij machte is om de zonden van de mensen te vergeven en om hun harten te reinigen van zelfzucht, de wortel van alle kwaad. De nadruk viel bij John Wesley (1703-1791) op de oorzaak van de zonden. Hij leerde dat God in zijn omzien naar een verloren mensheid, de grondoorzaak wil wegnemen door het geloof in Jezus Christus en, in plaats van de ingewortelde zelfzucht, zuivere liefde in het hart wil uitstorten door de Heilige Geest. De Wesleyaanse geloofstraditie is een optimistische traditie in de ervaring van de christelijke navolging verkregen leer. De traditie is een evangelische variant binnen het protestantisme. Nazareners zijn meelevende mensen! We geloven dat je door God bij elkaar bent geplaatst om elkaar te dienen. In het artikel ‘De Basis’ kun je lezen over John Wesley en de Wesleyaanse geloofstraditie. Wij zijn de grootse kerkgenootschap binnen deze traditie.
Kort samengevat is de Wesleyaanse traditie in acht punten samen te vatten:
- We geloven in één God: Vader, Zoon en Heilige Geest;
- We geloven dat het Oude en het Nieuwe Testament volledig geïnspireerd geschreven en aan ons gegeven zijn, en alle waarheden bevat voor het geloof en een christelijke levenswijze;
- We geloven dat de mens gebroken en in zonde geboren wordt en daarom uit zichzelf geneigd is verkeerd te doen;
- We geloven dat de mens die volhardt in het verkeerde te doen voor eeuwig verloren zal gaan;
- We geloven dat, alleen door de dood en opstanding van Jezus, er voor iedereen bevrijding van de macht van de zonde is, en dat iedereen die gelooft en zich bekeert gered zal worden;
- We geloven dat ieder mens die door Jezus gered is, volledig geheiligd moet worden;
- We geloven dat de Helige Geest getuige is van ieders redding door Jezus en van iedere heiligmaking;
- We geloven dat Jezus eens weer terug zal komen om alle doden op te wekken en om iedereen te oordelen.
Het dienen van elkaar proberen we op verschillende terreinen te vervullen. Als eerste door de diensten van de leden naar hun lokale kerkelijke gemeenschap. Ten tweede door donaties naar ons eigen ‘Nazarener Wereldzorg Fonds’. Dit fonds wordt gebruikt om hulp te verlenen aan mensen over de hele wereld, die bijvoorbeeld door een ramp zwaar getroffen zijn. Zo hebben we in de afgelopen jaren heel wat mogen betekenen in oorlogs- en hongersnoodgebieden van Rwanda en Zaïre, medische zorgopleidingen in India, bij weeskinderen in Guatemala en bij het bouwen van huizen en kerken in het dal van de Ohio River.
Daarnaast hebben we ook enkele Werk & Getuigenisteams, die scholen, kerken en klinieken bouwen en op die manier andere mensen bekend willen maken met de boodschap van het evangelie. Daarbij worden we geholpen door de Nazareners die betrokken zijn bij het maken van satelliet-, internet- en radio-uitzendingen in 43 verschillende talen. Deze programma’s willen mensen onderwijzen in hun geloof in Christus Jezus en informeert leden en andere geïnteresseerden over actuele en interessante gebeurtenissen binnen de kerk.
Heiligmaking: De leer die de Kerk van de Nazarener en andere Wesleyaanse kerkgenootschappen onderscheidt van de meeste andere christelijke kerkgenootschappen is die van volkomen heiligmaking (punt 6). Nazareners geloven dat God christenen roept om een geheiligd leven te leven, gemarkeerd door een daad van God die het hart reinigt van de erfzonde en het hart vult met liefde voor God en mens. Deze ervaring wordt gekenmerkt door de volledige toewijding om Gods wil te doen en wordt gevolgd door een leven waarin het zoeken naar het dienen van God door het dienen van anderen centraal staat. Net als wedergeboorte is ook volkomen heiligmaking een daad van God's genade. Onze voortdurende dienstbaarheid aan God is een daad van liefde, waarmee we onze waardering tonen voor de genade die ons gegeven is door de dood van Jezus Christus aan het kruis.
Voor meer informatie: Kerk van de Nazarene - Nederland
Lees ook de bijlage: Evangelische Gemeente!
|
|
Om naar een volgende pagina te gaan klikt u op het volgende nummer:
1.
2.
3.
4.
|
|
 |
 Copyright 2003-2009 Kerken.com | deze pagina toevoegen aan favorieten | |
|
|